Puro y Jondo
De stem van Manuel Moreno Maya ‘El Pele’ (1954) reikt naar eenzame hoogten en graaft in peilloze diepten. De zanger uit Córdoba wordt door de Spaanse flamencokritiek unaniem in superlatieven beschreven; ‘een flamencobeest in het wild’, ‘een stem warm als oud koper’.
El Pele is de klassieke zigeunerstem, intuïtief en ongepolijst, soms zo persoonlijk dat het pijn doet. Met ongekend gemak en meesterschap en met een weergaloze timing beweegt hij zich door alle palos (stijlen) van de flamenco, zowel de serieuze en de vrolijke gezangen.
Met zijn rauwe lamento overdonderde hij ooit Prince en David Bowie, die hem uitnodigde voor een gastoptreden in zijn show. In de jaren ‘80 ging hij met gitarist Vicente Amigo op zoek naar nieuwe horizonten in de zang. Na het overdonderende succes van hun laatste album ‘Canto’ werd het even stil rondom de zanger.
Maar El Pele is bezig aan een glorieuze comeback. Zijn stem die uitbreekt, uit elkaar rijt, is tijdloos. Het is de stem die de woorden van dichter Federico García Lorca oproept: Het Cante Jondo is een gezang zonder landschap, en daarom in zichzelf gekeerd, en verschrikkelijk, midden in de duisternis, schiet ze haar gouden pijlen af die zich vastzetten in ons hart.’
El Pele presenteert tijdens deze biënnale thema’s van zijn nieuwe CD ‘8 guitarras…y un piano’, die onlangs in Spanje uitkwam.
Manuel Moreno "EL PELE" - zang
Antonio Luque Espejo “Patrocinio Hijo” - gitaar
Carlos Grilo - palmas
Luis Peña - palmas
Links:
El Pele (es)
El Pele (en)
Terug