De cante jondo is een gezang zonder landschap en daarom in zichzelf gekeerd, en verschrikkelijk…
Midden in de duisternis schiet ze gouden pijlen af die ons hart doorboren.

Federico García Lorca

Op de wereldtentoonstelling in Parijs van 1889 hoorde de jonge Claude Debussy in het Spaanse paviljoen een groep zigeuners zingen. Volgens de overlevering was hij zo overdonderd door hun zang dat hij dagelijks terugkwam om naar hen te luisteren.
Debussy’s indrukken weerklinken in zijn Iberia en Soirée dans Grenade. De flamenco-ervaring is veelal een overrompelende, voor zowel de toehoorder als de uitvoerder. Flamenco is niet bedoeld om te behagen, maar om te roeren, te raken en misschien wel te ontregelen. “Wanneer ik met plezier zing, dan smaakt mijn mond naar bloed,” zei Tía Anica La Periñaca hierover. Beter dan deze een oude zigeunerzangeres uit Jerez kunnen wij de paradoxale esthetiek niet omschrijven.

De flamenco werd ooit geboren uit verschillende culturen. Ze is een versmelting van Joods-Christelijke en Arabische ingrediënten met de tradities van de zigeuners die vanaf 1400 het Iberisch schiereiland binnentrokken. Van oorsprong gedijt ze het beste in een intieme omgeving.
De wereldwijde vlucht die het genre de afgelopen twee decennia heeft genomen, toont echter aan dat de flamenco als hedendaagse podiumkunst een belangrijke plaats heeft verworven en tijd en plaats weet te ontstijgen. Die kracht ontleent ze aan het vermogen om zichzelf steeds opnieuw uit te vinden. De flamenco van de 21e eeuw is continu in beweging.  

Makers gaan terug naar haar diepste wortels, tasten de verste grenzen af en zoeken naar de kruisbestuiving met hedendaagse muziek, moderne dans en andere muzikale werelden en culturen. De II Flamencobiënnale Nederland is hiervan een spiegel. Wij willen u de flamenco presenteren als een prachtig hybride, een kunstvorm die met beide benen in deze tijd staat, met de zang, de oerafdruk van het genre, als eeuwige voedingsbron.
Een biënnale verdient haar naam pas bij de tweede editie. In 2006 werd in Amsterdam en Utrecht het startschot gegeven voor een flamencofestivaltraditie in Nederland. Dit jaar zet ook Rotterdam zich als flamencovrijhaven op de kaart. Het wordt een 8-daags ritmisch feest in drie steden. Daarmee is de ‘Flamencobiënnale Nederland’ een feit.